‘Hell Hath No Fury’: A Chronology of Genderfuck Insurrection

Hell hath no fury like a drag queen scorned.
-Sylvia Rivera

The chronology below requires little introduction; the actions of all these rioters speak for themselves. Suffice to say that this chronology is a small attempt to address a fallacy in popular conceptions of insurrection—that insurrection is ‘macho,’ masculine, or that it reinforces gender norms. It should also address another fallacy in the commonly understood chronology of queer and trans resistance—the one that says “Stonewall was first.”
A note on language. Any terms we apply anachronistically will fail to reflect the ways these individuals and collectives identified. Moreover, we have first-hand accounts from none of these rioters, except some Stonewall and Compton’s participants. Since any language we choose for such a broad span of time, place and culture will be historically inaccurate, we just say genderfuck insurrection. It has the nicest ring to our ears.
Genderfuck is an active term; it speaks of a force that acts upon gender normality. This is more interesting to us than other terms that are passive and speak of identity, which attempt to freeze and quarantine gender transgression into special individuals.
Our tour begins in Greece, the cradle of democracy and the location of the most recent massive insurrection against the false hope of democracy…

390 – Thessalonica, Greece. Butheric, the commander of the militia, arrested a popular circus performer under a new law that punished “male effeminacy.” The people of Thessalonica, who loved the performer, rose up in rebellion and killed Burtheric. In response to the insurrection, authorities rounded up and massacred three thousand people.

1250 – Southern France. A small crowd of cross-dressed males pranced into the home of a wealthy landowner. They sang “We take one and give back a hundred,” and ignored the protestations of the lady of the house as they looted the estate of every possession.

1450-51 – Cade’s Rebellion in Kent & Essex, England. Led by the “servants of the Queen of the Fairies,” the peasants broke into the Duke of Buckingham’s land and took his bucks and does.

1530 – ‘New Spain.’ During his campaign of conquest against communities of resistance in western portions of “New Spain,” Spanish conquistador Nuño de Guzmán wrote of a battle. The very last indigenous warrior taken prisoner after the battle was, in the conquistador’s words, “a man in the habit of a woman” who had “fought most courageously.”

16th century – Europe. Urban carnivals throughout Europe integrated cross-dressing and masks as key elements. The festivals were organized by societies of unmarried ‘men’ with trans personalities. They were called the Abbeys of Misrule, Abbots of Unreason, ‘Mére Folle and her children,’ and others. During festival, they would ‘hold court’ with mock marriages and issue coins to the crowds. They made fun of the government, critiqued the clergy, and protested war and the high cost of bread.

1629 – Essex, England. Grain riot led by ‘Captain’ Alice, who was trans.

1630 – Dijon, France. Mére Folle and her Infanterie went beyond throwing carnivals and mocking elites. They led an uprising against royal tax officers. As a result, a furious royal edict abolished the Abbey of Misrule.

1631 – England. Riots again enclosure led by ‘Lady Skimmington’ drag mob.

1645 – Montpellier, France. Tax revolt led by La Branlaire, who was called by a term for masculine women.

1720 – The Caribbean Sea. Untold numbers of trans pirates sailed across the open seas in the Golden Age of Piracy. It was not altogether uncommon at the time for “women” to “pass as men” while sailing in the navy, on mercantile ships, and as pirates. The two most well-known trans pirates of the era are Read and Bonn. They sailed together with Captain John Rackham, and their stories are known from when they were put on trial for piracy. They were said to be the most fierce and courageous fighters in their crew. Like most pirates, they were faggots.

1725 – Covent Garden Molly House Rebellion, London, England. Since 1707, the Societies for the Reformation of Manners carried out systematic attacks on London’s queer underground. More than 20 “molly houses” were raided by police in London and many “mollies” (mtfs) publicly dragged and hung for cross-dressing. But on one day in 1725, the police attempted a raid of a Covent Garden molly house, and the crowd of mollies, many in drag, fiercely and violently fought back.

1728-1749 – Toll Gate Riots in England. “To cite but four examples, toll gates were demolished by bands of armed men dressed in women’s clothing and wigs in Somerset in 1731 and 1749, in Gloucester in 1728 and in Herefordshire in 1735.”

1736 – Edinburgh, Scotland, “the Porteous Riots, which were sparked by a hated English officer and oppressive custom laws and expressed resistance to the union of Scotland and England, were carried out by men disguised as women and with a leader known as Madge Wildfire.”

1760s – White Boy commons restoration movement in Ireland. The ‘White Boys,’ a peasant guerrilla group who called themselves ‘fairies’ and did mischief at night, were a central feature of the rural class war. They destroyed enclosures, sent threatening letters to elites, reclaimed properties seized by landlords, and freed bound apprentices. They were finally put down by armed force. Their spirit inspired the formation of the ‘Lady Rocks’ and ‘Lady Clares’ in the 1820s and 1830s, and the later Ribbon Societies and Molly Maguires—all were involved in Ireland’s anti-enclosure and anti-colonial struggles and all cross-dressed.

1770s – Beaujolais, France. ‘Male’ peasants dressed as women attacked surveyors assessing their lands for a new landlord.

1812 – ‘General Ludd’s wives’ loom riot, Stockton, England. One of the early Luddite Rebellions against the Industrial Revolution was led by “General Ludd’s wives,” two cross-dressed workers. The mob of hundreds broke windows, stoned the house of Joseph Goodair, a factory owner, and later set fire to his house. They destroyed the products in the steam loom factory, smashed the looms and burned the factory to the ground. The rioting went on for four days until it was stopped by the military at Stockport, and then broke out again at Oldham.

1820s – Ireland. The ‘Lady Rocks’ militant Irish resistance group active; inspired by the White Boys, they wore bonnets and veils.

1829 – The War of the Demoiselles in the Pyrenees. A peasant uprising against restrictive forest code in which the peasants cross-dressed.

1830s – Ireland. The ‘Lady Clares’ militant Irish resistance group active; inspired by the White Boys, their ‘official’ costume was cross-dressing.

1839-1844 – Welsh Toll-gate Riots, carried out by ‘Rebecca and her daughters.’ One well-documented instance was on May 13, 1839. At dusk, a call of horns, drums and gunfire are be heard across the western Welsh countryside. Armed male peasants, dressed as women, thunder up on horseback, waving pitchforks, axes, scythes, and guns. As they storm the toll gate their leader roars: “Hurrah for free laws! Toll gates free to coal pits and lime kilns!” These demands are punctuated by a cacophony of music, shouts, and shotgun blasts. The rebel troops smash the toll barriers and ride away victorious. They call themselves “Rebecca and her daughters.” The Rebeccas are active for four years in Wales, leading thousands of cross-dressed “daughters” in the destruction of turnpike toll barriers. They receive widespread popular support.

1843 – Militant resistance group the ‘Molly Maguires’ active in Ireland. Inspired by the White Boys, the word “Molly” was the vernacular equivalent of what we might call “queen” today.

1959 – Cooper’s Donuts Riot, LA Los Angeles, May 1959. Police attempted a raid on Cooper’s Doughnuts, a late-night hangout for drag queens, butch hustlers, street queens and johns. The cops demanded IDs. The queers fought back. Doughnuts and coffee cups become projectiles. Fighting spilled out onto the street. The cops, taken by storm, called for backup. Rioters were arrested and the street was closed off for a day.

1966 – Compton’s Cafeteria Riot, San Francisco, August 1966. Compton’s Cafeteria, an all-night hangout for drag queens, and hustlers in the Tenderloin neighborhood. The restaurant management called the police on a group of young queens who were being rowdy. A police officer who was used to roughing up Compton’s regulars grabbed a queen. She threw her coffee in his face. A fight broke out. Plates, trays, cups, and furniture were thrown. The plate-glass windows of the restaurant were smashed. Police called for backup as the riot took the street. The windows of a cop car were smashed and a newspaper stand went up in flames.

1969 – Stonewall Riot, New York City, June 28. The police conduct a ‘routine’ raid of the Stonewall Inn in Greenwich Village. They began to round up trans people, drag queens and kings to be arrested for cross-dressing, which was illegal. Hostility grew and grew until an officer shoved a queen, who responded by hitting him on the head with her purse. The crowd became fierce. Cops were pelted, first with coins and then with bottles and stones. When a bull-dyke resisting arrest called to the crowd for support, the situation exploded. The crowd tried to topple the paddy wagon while the police vehicles got their tires slashed. The crowd, already throwing beer bottles, discovered a cache of bricks at a construction site. Cops were forced to barricade themselves inside the Inn. Garbage cans, garbage, bottles, rocks, and bricks were hurled at the building, breaking the windows. Rioters ripped up a parking meter and used it as a battering ram. The mob lit garbage on fire and sent it through the broken windows; squirted lighter fluid inside and lit it. Riot police arrived on the scene, but were unable to regain control of the situation. Drag queens danced a conga line and sang songs amidst the street fighting to mock the inability of the police to re-establish order. The rioting continued until dawn, and for the next four days. Crowds filled the streets and smashed more cop cars, set more fires, and looted stores.

1970 – New York City. Marsha P. Johnson and Sylvia Rivera, veterans of the Stonewall riots, formed the Street Transvestite Action Revolutionaries (STAR). Marsha and Sylvia opened the STAR house for homeless drag queens and runaway queer youth to stay in. The house mothers hustled to pay rent so their kids wouldn’t have to. The youth, in turn, stole food to bring home. STAR linked up with the Young Lords, a revolutionary Puerto Rican group, and with the Black Panther Party.

http://gendermutiny.wordpress.com/

από το 4ο τεύχος του Pink and Black Attack

Posted in: Uncategorized by anorthodox 1 Comment

Γιατί οι μπάτσοι πάνε δυο-δυο;

Στην παλιά του εκδοχή το ανέκδοτο απαντούσε “γιατί ο ένας ξέρει να γράφει, κι ο άλλος να διαβάζει”. Αυτό όταν ακόμα τα παιδιά των αστών, μικρό- και μεσό-, σνομπάριζαν τους μπάτσους ως αγράμματα βλαχαδερά. Εδώ και μερικά χρόνια, απαντάμε “γιατί όλα τ’αρχίδια πάνε σε ζευγάρια”. Αφενός γιατί σχεδόν όλοι πια τελειώνουμε την υποχρεωτική εκπαίδευση, αφετέρου γιατί τώρα πια δεν το σνομπάρουμε όλοι και τόσο το μπατσιλίκι. Δεν είναι λίγες οι φορές που σφίγγεται το στήθος μου όταν ακούω δεκαεξάχρονα να σχεδιάζουν να πάνε σε αστυνομική σχολή γιατί θα τους “εξασφαλίσει”. Η μιζέρια και η άγνοια είναι οι καλύτερες φίλες.

Μετά από προσπάθεια, λόγω απέχθειας προς το περιεχόμενο αλλά και στον τρόπο παρουσίασης του, κατάφερα να τελειώσω το “ΜΑΤ: Οι Κρανοφόροι” του Χρήστου Μπρατάκου. Γόνος “δημοκρατικής” αστικής οικογένειας γίνεται μπάτσος αμέσως μετά τη χούντα και μετά ματατζής στη νεοσύστατη τότε υπηρεσία. Βιβλίο αυτοβιογραφικό, τραγικό ως προς τη σύλληψη και την εκτέλεση, με τραγελαφικές λογοτεχνικίζουσες βλακείες και ηθικά μηνύματα του πούτσου που ευτυχώς διαβάζεται γρήγορα, μάλλον γιατί ο κύριος συγγραφεύς (μη χέσω) ήταν από τη γενιά που το ανέκδοτο απαντιόταν με την παλιότερη εκδοχή.

Θα ήθελα να το σχολιάσω λεπτομερώς αλλά δεν αξίζει ούτε το χρόνο ούτε το χώρο. Δεν θα δυσκολευτείτε να καταλάβετε πως είναι αν σκεφτείτε τη συγκυρία δημιουργίας του, ότι δηλαδή το έγραψε μπάτσος, ματατζής με ψευδαισθήσεις συγγραφικού ταλέντου. Καλύτερα να μασάς, ζώον.

Ο τύπος πρώτα προσπαθεί να δώσει ψυχή στο τέρας, να μας πείσει δηλαδή ότι υπάρχουν και καλοί μπάτσοι, οι οποίοι λόγω συγκυριών, ιδεολογίας (άκουσον άκουσον) ή και της πόρνης της κενωνίας, κατέληξαν εκεί που είναι, σιγά-σιγά να χάνουν την ανθρωπιά που είχαν χωρίς βέβαια να φταίνε αυτοί. Μετά περνάμε στο στάδιο της “κριτικής” των “αποπάνω” όπου κάποιος άλλος φταίει για ότι γίνεται, όχι οι καημένοι οι μπάτσοι. Και τέλος περνάμε στο γνωστό ποιηματάκι που δεν έχω για κάποιο λόγο βαρεθεί να ακούω ακόμα, για όλα φταίνε οι κακοί αναρχικοί, που παρασέρνουν τα καημένα τα παιδάκια, οι νοικοκυραίοι είναι μαζί μας και άλλες πολλές πίπες αυτοϊκανοποίησης.

Τώρα θα μου πεις, γιατί το διάβασα; Για ένα λόγο μόνο, έχει απίστευτο γέλιο. Η έννοια και μόνο του “ανανήψαντα” ματατζή (το βιβλίο τελειώνει με την παράιτηση του) είναι απίστευτα σουρεαλιστική. Φυσικά το βιβλίο αποτυγχάνει στο να πετύχει τον αυτάρεσκο στόχο του, το τέρας δεν θα αποκτήσει ποτέ ψυχή, όπως και δεν θα υπάρξουν ποτέ αρκετά σκατά για να στοιβαχτούν πάνω στους μπάτσους. Αλλά, πετυχαίνει στο να γελάς χαιρέκακα εις βάρος του. Είναι ένα είδος πολιτικού σλάπστικ.

Ψάξτε να το βρείτε, υπάρχει σε διάφορα μέρη, και διαβάστε το ανέκδοτο. Θα σας χαρίσει αμέτρητες στιγμές γέλιου.

Posted in: μπάτσοι by anorthodox No Comments

Μπάτσος φραπέ, ατέλειωτη ευχαρίστηση

Greek-youths-clash-with-r-005

Posted in: μπάτσοι by anorthodox No Comments

ριζο-σπαστικη αντιμετωπιση του συνδρομου “η πορνη η κενωνια” (η βλεποντας τα ραδικια αναποδα)

ω συντροφε καταναλωτη
ειμαστε περικυκλωμενοι
απο κλεφτες

μη φοβασαι
θα σε σωσω
εγω
καλη μου κυρια

μη μιλατε
μας ακουνε
κι επερδηθην

αισχος κυριε πολιτσμαν

Posted in: Uncategorized by anorthodox No Comments

Η Μακρόνησος ως καθαρτήριο των ψυχών (ή Άντε γαμήσου Μίκυ κι εσύ κι οι δάφνες σου)

Πότε πια θα ξεπεράσουμε το σύνδρομο του μάρτυρα; Επειδή κάποιος έχει βασανιστεί αυτομάτως αθωώνεται ή/και αποδεικνύεται η πολιτική του χροιά; Έχει καταντήσει το βασανιστήριο ένα ιστορικοπολιτικό χωνευτήρι όπου όλοι μαζί αριστεροί-δεξιοί και άλλοι χορεύουμε και τραγουδάμε στο όνομα της εθνικής συμφιλίωσης. Ρε δε γαμιέστε κι εσείς κι ο γρύλλος σας; Ευτυχώς ε; Ευτυχώς που ήρθε και μια χούντα και αθωωθήκατε κι εσείς οι σκατόσποροι γερμανοτσολιάδων, δωσίλογοι και πάσης φύσεως αποβράσματα και υπερασπιστές της καθεστηκυίας τάξης. Δοξάζετε το μαλάκα τον Καραμανλή γιατί αυτός βασάνιζε μόνο αριστερούς έτσι; Και τώρα εξισώθηκαν όλα έτσι; Και πρέπει εμείς να σας προσκυνάμε σαν πεφωτισμένους ηγέτες ε; Σκατά στα μούτρα σας, κακό ψόφο και σκατά στους τάφους σας. Μίκυδες, Μελίνες και Ρίτσοι. Να πάτε να γαμηθείτε κι εσείς και το πνευματικό σας ηγετηλίκι. Όπως ζήσαμε χωρίς εσάς έτσι θα ξαναζήσουμε. Με υπαρκτούς ήλιους δικαιοσύνης και πράγματα που για σας είναι ανάξια.

Posted in: Uncategorized by anorthodox No Comments

Τύψεις μανδάμ (Μονόπρακτο σε δύο πράξεις)

Μια είδηση για τον πούτσο:

Η 62χρονη Γερμανίδα που συνελήφθη πρόσφατα για υπεξαίρεση συνολικά 7.6 εκατ. ευρώ από λογαριασμούς ευκατάστατων πελατών της τράπεζας που διοικούσε για τα μεταφέρει σε άλλους φτωχότερους, δήλωσε κατά τη δίκη της ότι «οι πελάτες με ρωτούσαν αν μπορώ να βοηθήσω. Δεν καταλαβαίνω πια. Πρέπει να είχα το σύνδρομο του σαμαρίτη», πυροδοτώντας συζήτηση για το αν πραγματικά υπάρχει τέτοιο σύνδρομο.

Και ένα ποίημα για την καβάλα:

Η μαϊμου και το δελφίνι
(ή Άμα δεις τον Αίσωπο, πες του ότι γαμιέται)

-Έλα,
ανέβα στην πλάτη μου
και θα σε βγάλω εγώ στη στεριά

-Αχ, ευχαριστώ πολύ καλό μου ψάρι

-Δεν είμαι ψάρι μαντάμ

Υγ. Προς πρόκληση παρεξηγήσεων, το ποίημα μου αρέσει, η είδηση μου γυρνάει τα άντερα.

Posted in: Uncategorized by anorthodox No Comments

Αδέρφια μου, Αλήτες, Πουλιά

Είμαι το λιγότερο ευτυχισμένος και περήφανος για όσα συνέβησαν αυτές τις μέρες. Δεν το λέω με καμμιά πατερναλιστική διάθεση, ξέρω πως στα παπάρια και τις ωοθήκες τους με γράφουν όσοι έκαναν κάτι αυτές τις μέρες και καλά κάνουν. Ένα μπράβο κι ένα ευχαριστώ μόνο από μένα που με την πρώτη ευκαιρία θα βρεθώ μαζί σας. Σπάστε τα όλα.

Posted in: Uncategorized by anorthodox No Comments

Οι Επικηρυγμένοι

wantedposter

Posted in: Uncategorized by anorthodox No Comments

Πες μου γιατί

GREECE

Γιατί ανατριχιάζω όταν βλέπω φλεγόμενα γουρούνια;
Γιατί η καρδιά μου χτυπά πιο γρήγορα όταν βλέπω την άλλη πλευρά της πόλης, αυτήν με τις φωτιές και τους καπνούς και τ’ αναποδογυρισμένα αυτοκίνητα;
Γιατί δακρύζω αφου δεν είμαι εκεί;

η πεταλούδα και η καρέκλα

σε torrent εδώ

μια κρύα σφαίρα για όλους σας και ένας ρηχός τάφος

Posted in: Uncategorized by anorthodox No Comments

Μαύρα κοράκια με νύχια γαμψά

Πόση μιζέρια πια;
Πότε θα σταματήσουν τα πρόβατα τα ίδια να προστατεύουν το μαντρί τους;

Τα μίζερα, βολεμένα αντανακλαστικά τους δεν έχουν σκουριάσει πάντως. Με το που πέσανε οι σφαίρες βγήκαν να βελάσουν ως επίκληση στο συναίσθημα: “χαροπαλεύει”, “άφησαν ορφανό το παιδί του”, “αθώοι άνθρωποι”.

Ας ξεκαθαρίσουμε κάποια πράγματα. Ο μπάτσος, εξ ορισμού, δεν είναι αθώος άνθρωπος. Δεν θα εκφραστώ για το πόσο άνθρωπος είναι γενικότερα γι αυτό θα επικεντρωθώ στο αθώος. Η ύπαρξη των μπάτσων και κάθε λογής μπάτσων είναι σαφής από δημιουργίας τους. Οι μπάτσοι φυλάνε την εξουσία. Στο δίπολο εξουσιαστής-εξουσιαζόμενος οι μπάτσοι βρίσκονται κάπου στο ενδιάμεσο και φροντίζουν να είναι μεγάλη και σαφής αυτή η απόσταση. Οποιαδήποτε άλλη άποψη για το λόγο ύπαρξης τους είναι αφελής, επιφανειακή και εν τέλει αντιδραστική και ως τέτοια πρέπει να αντιμετωπίζεται και να απομονώνεται. Οι μπάτσοι δεν θα γίνουν φίλοι μας ποτέ. Τελεία και παύλα.
Έχοντας αυτό σαν δεδομένο και γνωρίζοντας πως τουλάχιστον ως ένα βαθμό έχουμε ή μπορούμε να έχουμε έλεγχο πάνω στη ζωή μας και ότι δεν φταίει για όλα “η πόρνη η κενωνία”, ο μπάτσος έχει επιλέξει να παίζει αυτό το ρόλο. Ακόμα κι αν το έκανε για να ταϊσει την οικογένεια του.
Όταν επιλέγεις λοιπόν ένα τέτοιο “ιερό καθήκον”, επιλέγεις και ό,τι παέι μαζί του είτε σ’αρέσει είτε όχι. Ο μπάτσος, θέλει δεν θέλει, έχει αποδεχτεί συνειδητά ή υποσυνείδητα, το γεγονός ότι από στιγμή σε στιγμή μπορεί να του τη φυτέψουν. Εσείς πότε θα το αποδεχτείτε;

Τι καταδικάζετε ρε κατακαημμένοι; Η κοινωνική αλλαγή που οραματίζεστε θα έρθει με συζήτηση πάνω από κρασάκι στο σαλόνι σας; Ακόμα και να διαφωνείς με το φόνο, το γεγονός ότι καταδικάζεις το φόνο του μπάτσου με κάθε ευκαιρία ενώ για όλους τους άλλους φόνους που ίσως και να είναι πραγματικά αθώων ανθρώπων διαμαρτύρεσαι εγκυκλοπαιδικά, σε κάνει υποκριτή.

Είστε γελοίοι ρε! Τόσο που ούτε να γελάσουμε πια δεν μπορούμε μαζί σας.

ΥΓ. Κούλογλου και Σία και λοιποί αριστεροτσομπάνηδες που κατά βάθος οραματίζεστε μια ανυπόσταση ύπαρξη όπου οι περιουσίες που με τόσο αριστερό κόπο αποκτήσατε φυλάγονται από αριστερούς μπάτσους, το “Μπάτσοι-Γουρούνια-Δολοφόνοι” δεν “ηχεί ευχάριστο στ’αφτιά”, βγαίνει με μια ανάσα γιατί μόνο έτσι μπορεί να βγει, σαν επιθανάτιος ρόγχος. Είναι βίωμα. Και χαιρόμαστε που σας φοβίζει.

ΥΓ2. Αγωνιστικούς χαιρετισμούς στους μπάτσους και ειδικούς φρουρούς (κατά το ειδικές ανάγκες) που νοσηλεύονται και θα νοσηλεύονται. Κακό ψόφο και σκατά στους τάφους σας.

Posted in: μπάτσοι by anorthodox No Comments

Το ξύλινο παλτό (Κατερίνα Γώγου)

Αγανακτισμένοι πολίτες
και θρησκευτικοί παράγοντες τα βρήκανε. Οργανωθήκανε.
Αγόρασαν μπιτόνια.
Και βενζίνα.
Θα σας καταβρέξουν. Θα σας κάψουνε λέει.
Σά τυφλοπόντικες λέει.
Κλούβες με αστυνομικούς
ματάκηδες ανίκανοι οι γιατροί στο Ηθών
μουνόψειρες κάνουν σουλάτσο τη μέρα στο μυαλό σας
λευκόρροια στον ύπνο οι τσιλιαδόροι
-ποιανού το μέρος παίρνουνε.
Εδώ καίμε τις μάγισσες. Γαμάμε τις πουτάνες.

Posted in: Uncategorized by anorthodox No Comments

Οι παγίδες της ρητορικής

Εδώ και κάτι μέρες κυκλοφορεί ο αυτόματος συντάκτης εξεγερσιακών προκυρήξεων. Μπορείτε να παράγετε αμέτρητες προκυρήξεις ξανά και ξανά και να διαβάσετε το σκεπτικό του ανθρώπου που τον έφτιαξε. Αν έχετε και χιούμορ θα γελάσετε ή και θα κλάψετε, ανάλογα.

Η επανάσταση χωρίς χιουμορ είναι σαν γριά γεροντοκόρη που δεν την χορεύει κανένας -Τζιμάκος

Posted in: Uncategorized by anorthodox No Comments

Ο Τζιμάκος και το τέρας

Γόρδιος δεσμός το σουτιέν σου φακλάνα μου
σ’ αγάπησα γιατί έμοιαζες στη μάνα μου
Πώς να το λύσω να ξεχυθούν οι αδένες σου
να πασαλείψω τα σάλια και τις βλέννες σου

Είσαι χοντρή, πνιγμένη μες στο λίπος
ένα απαίσιο και αιμοβόρο κήτος
Σαν Ιωνάς θα ζω στα σωθικά σου
μέχρι να μάθω ζωή τα μυστικά σου

Βγάζω βολτίτσα το αστρικό μου σώμα
πάνω απ’ της πόλης το τουμπανιασμένο πτώμα
Τσίμπα με, αγάπη μου, να δω αν ονειρεύομαι
άραγε υπάρχω, αφού κλάνω κι αφού ρεύομαι

Είσαι χοντρή, πνιγμένη μες στο λίπος
ένα απαίσιο και αιμοβόρο κήτος
Σαν Ιωνάς θα ζω στα σωθικά σου
μέχρι να μάθω ζωή τα μυστικά σου

Ένοχο πάθος ροκανίζει την ψυχή μου
μ’ αυτό το τέρας θα περάσω τη ζωή μου
Σ’ αυτό το σώμα που ‘χω μπει δεν είμαι μόνος μου
είναι και δεύτερη μαμά, ο αστυνόμος μου

Είσαι χοντρή, πνιγμένη μες στο λίπος
ένα απαίσιο και αιμοβόρο κήτος
Σαν Ιωνάς θα ζω στα σωθικά σου
μέχρι να μάθω ζωή τα μυστικά σου

Posted in: Uncategorized by anorthodox No Comments

Για μια Ιστορία του αναρχικού κινήματος του ελλαδικού χώρου

Ο αγώνας του ανθρώπου ενάντια στην εξουσία,
είναι ο αγώνας της μνήμης ενάντια στη λήθη.

Όλο το βιβλίο βρίσκεται εδώ και σε εκτυπώσιμη μορφή.

Περιμένω εντυπώσεις.

Posted in: Uncategorized by anorthodox 2 Comments

Ο Εγκέλαδος μετράει ραχοκοκκαλιές (Οδηγός Ανυποταξίας)

Το στρατολογικό σύστημα κατάρρευσε – η θητεία είναι εθελοντική

Η παραπάνω δήλωση δεν είναι υπερβολική. Αν φροντίσετε να ενημερωθείτε και να ξέρετε τι συμβαίνει δεν υπάρχει κανένας λόγος να στηρίξετε το στρατιωτικό μηχανισμό. Το πρώτο και σημαντικότερο που μπορείτε να κάνετε είναι να πείτε σε όποιον ξέρετε κάτω των 18 να μην πάει να παρουσιαστεί σε περιοδεύων. Αν είστε μεγαλύτεροι, φροντίστε να γραφτείτε σε σχολή αν μπορείτε. Έτσι θα πάρετε αναβολές που μπορούν να σας πάνε χωρίς υποχρεώσεις ως τα 31 (αν κάνετε διδακτορικό). Αναλυτικές πληροφορίες στον Οδηγό Ανυποταξίας από το site omhroi.gr.

Τώρα, είναι εφικτό να αρνηθούμε την αγκαλιά της Μαμάς Πατρίδας που τρώει τα παιδιά της. Όσο πιο πολλοί το κάνουμε τόσο πιο γρήγορα θα μπει σε μπελάδες το στρατοκρατικό έκτρωμα. Βάλτε το χέρι σας να καταστρέψουμε μαζί το στρατό. Δεν είναι καν ανάγκη να είστε αντιρρησίες, αρκεί να θέλετε η ζωή σας να καθορίζεται μόνο από σας.

YouTube Preview Image
Posted in: Uncategorized by anorthodox No Comments

Φτιάξε καταστροφή

riot5_vwRIOT2_WVRIOT4_VW_0Από τα Bash Back! News

Posted in: Uncategorized by anorthodox 3 Comments

Ανάληψη ευθύνης (εις ουρανούς)

Έχουμε πόλεμο μην το γελάς μωρό μου, να μην αφήνεις το παράθυρο ανοιχτό. Δεν ξέρεις ποτέ τι μπορεί να μπει μεσά. Καμμιά σφαίρα αδέσποτη ή ακόμα και καμμιά δεσποτική.

Κάθε φορά που διαβάζω προκύρηξη, πρώτα χαίρομαι, μετά βαριέμαι και τέλος λυπάμαι. Χαίρομαι γιατί μ’ αρέσει που υπάρχουν άνθρωποι που δε συνήθισαν το κτήνος, που με τον τρόπο που αυτοί ξέρουν, παίρνουν τη ζωή τους στα χέρια τους. Που αντεπιτήθενται όταν οι υπόλοιποι κοιτάμε ανήμποροι. Βαριέμαι γιατί συνήθως αυτοί οι άνθρωποι είναι φλύαροι χωρίς λόγο, αναλώνονται αναμασώντας τα αυτονόητα και μερικές φορές δείχνουν πρησμένοι από την πολλή αυταρέσκεια. “Εγώ είμαι αντάρτης πόλεως εγώ”. Λυπάμαι γιατί ακόμα κι εμείς που χαιρόμαστε όταν πλήττεται ένα σύμβολο εξουσίας, κοροϊδευόμαστε.

Δεν έχω κανένα πρόβλημα με τη βία όταν αυτή στρέφεται ενάντια στο καταπιεστικό άκρο ενός διπόλου εξουσίας. Αντίθετα, την θεωρώ θεμιτή. Πρέπει όμως να σκεφτούμε τι πετυχαίνουμε έτσι.
Ας σκεφτούμε ένα υποθετικό σενάριο. Εγώ, ένα άτομο μέσα σε αμέτρητα κοινωνικά και συντροφικά δίκτυα, ενοχλούμαι από την ύπαρξη των μπάτσων. Η ταυτόχρονη ύπαρξη μας σε αυτό το σύμπαν αποτελεί κοσμικό παράδοξο. Ό,τι είναι και ό,τι συμβολίζουν είναι αντίθετο με ό,τι είμαι και συμβολίζω εγώ. Μία λύση γι αυτό μου το πρόβλημα είναι να γίνω “αντάρτης πόλεως” και να φυτεύω σφαίρες σε μπατσοκούτελα με την ελπίδα ότι κάποια μέρα από κει θα φυτρώσει το δέντρο της εναντίωσης στα όργανα εξουσίας. Μια μικρή ανασκόπηση του αντάρτικου πόλεων θα μας δημιουργήσει αρκετές αμφιβολίες για το αν κάτι τέτοιο είναι εφικτό. Η λογική του “κάνω επισφαλή τη δουλειά των μπάτσων για να μειώσω τους αριθμούς τους” δεν στηρίζεται προς το παρόν από πραγματικά στοιχεία. Αντίθετα, οι μπάτσοι κάθε μορφής καθημερινά αυξάνονται.
Αν όμως, μάθαινα κάτι άλλο. Αν μάθαινα πως να σκοτώνω το μπάτσο μέσα μου. Αν μαζί με άλλους μαθαίναμε πως να σκοτώνουμε ο ένας τον εσώτερο μπάτσο του άλλου και όλοι μαζί ξεκινούσαμε αντάρτικο ιδεών, σαμποτάζ εννοιών και βάζαμε φωτιά, όχι στα σύμβολα, στην εξουσία την ίδια. Τότε δεν θα καταφέρναμε κάτι; Δεν θα μειώνονταν οι αριθμοί των μπάτσων;

Αν μάθουμε να σκοτώνουμε ιδέες, ο μπάτσος θα γίνει είδος υπό εξαφάνιση.

Posted in: Uncategorized by anorthodox No Comments

Βγαίνοντας από το λούκι (μια αυτοκτονία σε τέσσερις πράξεις)

“Πόσοι αναρχικοί χρειάζονται για να αλλάξουν μια λάμπα; 102. Ένας να την αλλάξει, εκατό για αλληλεγγύη και ένας για στείρα κριτική.”

Το κίνημα:
Όταν ήμουν μικρός, και όλα αυτά που αισθανόμουν, δυστυχώς ή ευτυχώς, δεν είχαν λέξεις, άκουγα που και που τις λέξεις “επανάσταση”, “αγώνας” και “κίνημα”. Τώρα μαζί τους πολλές φορές ακούω και πυροβολισμούς σαν ηχητική επένδυση. Είναι γιατί τις έχουν κλέψει. Γιατί μας τις πήραν μέσα από τα σωθικά μας και τις κάναν κηδειόχαρτα. Να τις κολλάς στις κολώνες κι όταν τις βλέπεις να λυπάσαι.

Ασκήσεις ελευθερίας:
Δεν θα λογοκρίνω κανένα, κυρίως γιατί έτσι γυμνάζω την ελευθερία μου αλλά και γιατί δεν θέλω να μετατρέψω κανένα σε οσιομάρτυρα.

Συντροφικότητα:
Άλλη μια λέξη στο απόσπασμα. Γλυτώσαμε τον πατερναλισμό του ανύπαρκτου σοσιαλισμού και την κατάρα του ρεαλισμού του για να μας περιλάβουν πάσης φύσεως κινηματο-τσομπάνηδες και αναρχο-Στάλιν. Δεν θα πάρω ευχαριστώ, μόλις έφαγα συγκατάβαση.

Το λούκι:
Όπως λέει και ο Clive, ό,τι ιστορία έχω πάνω μου, είναι γραμμένη με αίμα. Ανοίγω μια πληγή, και βλέπεις τι έχει μέσα. Σα μικρόβιο κυλιέσαι μέσα της και τη μολύνεις, μα δεν θα μάθεις ποτέ το μεγαλείο του ανοσοποιητικού μου συστήματος.

Επέτρεψε μου να είμαι από άλλο ανέκδοτο. Να μη χρειάζομαι την έγκριση σου για να εκφραστώ. Πατερούλη, μπορώ να λέω ό,τι μ’αρέσει, ακόμα κι αν δεν το εννοώ. Το κίνημα δεν χρειάζεται τίποτα. Εμείς χρειαζόμαστε την ελευθερία μας και αλίμονο μας αν την περιμέναμε από άλλους.

Posted in: Uncategorized by anorthodox 1 Comment

Δεν υπάρχει ύποπτος, μόνο ένοχος υπάρχει…

Κάτι που μου ήρθε μέσω email:

«Την Τετάρτη 16 του Σεπτέμβρη,στις 9π.μ, στο 4ο Μονομελές Πλημμελειοδικείο (στο κτήριο 9 της πρώην Σχολής Ευελπίδων), καλούνται να δικαστούν γιά το αδίκηματης απείθειας κατά της αρχής τα μέλη της Επιτροπής Αγώνα γιά την προστασία του Πεδίου του Αρεως, Μαρίνα Βήχου, Θοδωρής Κοκκινάκης και Αχιλλέας Σαίντ. Οι τρεις κατηγορούμενοι είχαν συλληφθεί την 1η Απρίλη του 2007, στο Πεδίο του Αρεως, επειδή δεντροφύτευαν στο πλαίσιο εκδήλωσης της Επιτροπής Αγώνα, μπροστά από την παράνομη είσοδο του Πανελληνίου. Ας σημειωθεί ότι ο μεγαλομέτοχος
του Πανελληνίου και καναλάρχης του ΑΝΤΕΝΝΑ Κυριακού διώκεται ποινικά γιά παράνομη περίφραξη αιγιαλού στην Ερμιόνη, ενώ κατά του Πανελληνίου Γ.Σ εκκρεμούν 5 πρωτόκολλα κατεδάφισης. Εξ άλλου πρόσφατα η Κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου (1-7-2009) εξέδωσε ανακοίνωση στην οποία αναφέρει ότι “οι μέχρι σήμερα ενέργειες του Πανελληνίου Γ.Σ συνιστούν παράβαση των όρων των παραχωρητηρίων και προς τούτο κινούνται οι προβλεπόμενες από το νόμο διαδικασίες”.»

Με τους συναγωνιστές μας, μιλώντας στο τηλέφωνο, διαπίστωσα ότι θα έχει μεγάλη σημασία γι αυτούς η κάθε είδους συμπαράστασή μας.
1. Με φυσική παρουσία μας στη δίκη !
2. Με τη μαρτυρία όσων έχουν κάτι να προσθέσουν !
3. Με την έκδοση ψηφισμάτων (απο ΠΔΚΠ & ξεχωριστά απο τις Κινηματικές συλλογικότητες) !
4. Με δημοσιεύματα στο διαδίκτυο και όλα τα Μέσα που έχουμε πρόσβαση !
5. Με ό,τι άλλο καταφέρει να γεννήσει η (γόνιμη) φαντασία μας !

Θέλω να προσθέσω και κάποια προσωπική εκτίμηση και να με συμπαθάνε οι συναγωνιστές, που γράφω χωρίς να συνενοηθώ πρωτύτερα μαζί τους .
α) Οι σύναγωνιστές μας –οι περισσότεροι τους ξέρετε- είναι και χαμηλών τόνων και πάνε μέχρι τώρα (με εξαίρεση τη νομική τους συμπαραστάτρια) να δικαστούν ΜΟΝΟΙ τους.
β) Εχοντας κατά νου την αντίστοιχη δίωξη –και την προσπάθεια πολιτικής απομόνωσης- εναντίον κατοίκων της Συντονιστικής Φιλοπάππου (Σημ*), φοβάμαι ότι αυτές οι κυβερνητικές προσπάθειες δεν είναι καθόλου άσχετες μεταξύ τους ούτε πολιτικά «ξεκάρφωτες».
Απ ότι φαίνεται έχουν αποφασίσει να «καθαρίσουν» κθρίως με δικαστικές διώξεις τα ανεξάρτητα και ακηδεμόνευτα Κινήματα συνοικιών που τολμάνε να τους μπαίνουν στη μύτη τόσο αποτελεσματικά. (Θυμηθείτε τις επιθέσεις εναντίον της επιτροπής Ελαιώνα που τόλμησε να παρέμβει εναντίον τους δικαστικά και πολλές άλλες αντίστοιχες περιπτώσεις)

Λοιπόν. Συναγωνιστριες – συναγωνιστές:
Ξέρετε όλοι σας τι πρέπει να κάνετε !

Ναστεκαλά
ΝΜ

(Σημ*) αυτή η δίωξη προχωράει αργά και σταθερά. Ηδη η «δικογραφία» έχει ξεπεράσει τις 300 ! σελίδες και απ ότι φαίνεται προσπαθούν να μη μείνει μόνο στην «ηθική αυτουργία». Μάλιστα η υπόθεση ξεκίνησε με παραγγελία δίωξης εκ μέρους Σανιδά. Σύντομα θα έχουμε κι απο εκεί ενημέρωση.

Posted in: Uncategorized by anorthodox 2 Comments

Η αβάσταχτη καφρίλα της εξουσίας (ή πως μόνο ένας καπιτάλας μπορεί να σου κάνει μάθημα ηθικής)

Εδώ και κανά χρόνο, ασχολούμαι όποτε μπορώ με την SHAC και κυρίως συμμετέχω στην mailing list τους για να ασκήσουμε πίεση σε πελάτες, προμηθευτές κλπ. κλπ. της εταιρείας Huntingdon Life Sciences που βασανίζει ζώα σε επαγγελματικό επίπεδο κατά παραγγελία διαφόρων φαρμακοβιομηχανιών, μπας και καταφέρουμε και την κλείσουμε (κοντεύουμε η αλήθεια είναι). Έχω στείλει, μαζί με πολλούς άλλους, εκατοντάδες email όπου τους κράζουμε για τη συμμετοχή τους σε βασανιστήρια ζώων, για να μη μιλήσουμε για το γεγονός ότι η “επιστήμη” που κάνουν είναι ελαφρώς για τον πούτσο, κάτι που θα έχει άμεσες συνέπειες και σε μας, εκτός αν είμαστε πρωτογονιστές και έχουμε πάρει όρη και βουνά και ζούμε σε σπηλιές.

Μέχρι τώρα είχαμε αρκετά αποτελέσματα, κυρίως λόγω του συντονισμένου του πράγματος, βλέπε διαμαρτυρίες, καψίματα κυνηγετικών καταφυγίων κλπ. κλπ. Διώξαμε μπόλικους  μετόχους τους, πελάτες και προμηθευτές και την έχουμε στο χείλος της πτώχευσης. Που το πάω θα μου πέιτε.

Το πάω στο ότι, ο καπιτάλας και ο κλασσικός ιεραρχικός “επιστήμων” αν έχουν χεσμένη τη φωλιά τους, δηλαδή όταν τους αντιληφθούμε να έχουν χεσμένη τη φωλιά τους και τους κράξουμε, συνήθως το κάνουν γαργάρα ή βγάζουν επίσημο ανακοινωθέν “εμείς δεν ξέραμε, σας το ορκίζομαι, να πέσει φωτιά να με κάψει” ή κάτι τέτοιο. Έτσι λοιπόν τα email που έστελνα εγώ και άλλοι πολλοί, είχα την εντύπωση ότι διαγράφονταν, τα μάζευε κανά φίλτρο ή γενικά και να τα διαβάζαν πήγαιναν εκεί που πάνε και όλοι οι στυλοί όταν τους χάνουμε. Άντε στην καλύτερη, βρίσκαν κάποιον, τα διάβαζε και μετά μας έγραφε στα παπάρια του. Ποτέ όμως δεν πήρα απάντηση. Ούτε και περίμενα εξάλλου.

Τις προάλλες όμως μου ήρθε αυτό το διαμαντάκι από τον CEO (πρόεδρο) της Novartis:

Dear ************,

I have received your e-mail and similar ones from others, and want to respond to clarify a few points, although I know that you and others may ignore or dismiss my views.

I first want to underscore our mission as a company. At Novartis, we are dedicated to research and development that seeks new medicines to alleviate patient suffering, which I know well from my personal experience and from years as a physician treating patients. In the context of our work, we have committed to a global approach to animal welfare that follows the highest quality and most stringent global standards. Within our company, we have put in place what we call a 3-R program, which aims at replacing, reducing and refining the use of animals in experiments. Unfortunately, today, also due to regulatory requirements worldwide, there is no equivalent substitute for some animal testing. At Novartis, 60 experts control the adherence to our very high standards, and we are determined to also apply clear quality standards to our suppliers, much as we do in the field of clinical research or manufacturing.

You may have been misinformed and perhaps did not know that Novartis has not worked with Huntington Life Sciences for some time. Moreover, we are also engaged in an ongoing open dialogue with animal welfare organizations who are interested in a constructive exchange.

Needless to say, we strongly condemn the use of violence and terrorist tactics – for whatever rationale – as a substitute for meaningful, productive dialogue. As the author of the e-mail received, you should be aware that willingly or not you are associating yourself with criminal activity, such as extortion and blackmail.

Anybody who by his or her actions ultimately tries to stop medical progress and access to better, potentially life-saving medicines for millions of patients and for animals, who benefit from our animal health products, should be ashamed.

Daniel Vasella


Και εγώ σε αυτό το σημείο να δηλώσω επισήμως πως έχω μείνει μαλάκας. Δεν ξέρω γιατί, μη με ρωτήσετε, έχω από καιρό πάψει να εκπλήσσομαι με το πόσο καθίκια μπορεί να είναι κάποιοι άνθρωποι, και όμως κάθε τόσο κάποιος κάνει κάτι καινούριο για να ξεπεράσει τα όρια που το προηγούμενο αρχίδι είχε θέσει. Και ναι ρε παλιομαλάκα ντρέπομαι, ντρέπομαι γιατί τουλάχιστον τυπικά ανήκουμε στο ίδιο είδος.

Υ.Γ.  Ζητώ συγνώμη από όποιον δε μιλαέι αγγλικά, βρείτε κάποιον να σας το μεταφράσει, αξίζει μόνο για να δείτε που μπορεί να φτάσει η ξεδιαντροπιά ενός, λέμε τώρα, ανθρώπου.

Posted in: Uncategorized by anorthodox No Comments

Το πάρκο (και η κατάληψη)

Μερικές από τις φωτογραφίες που πήρα το περασμένο Πάσχα από το πάρκο της Ναυαρίνου…

100_0489100_0490

Και η αγαπημένη μου εικόνα, η γιαγιά Γκοτζίλα…

100_0496100_0500100_0498100_0501

Και μια φωτό από την φανταστική κατάληψη στην πατησίων που πήγα μετά και δεν μπορούσα να αρθρώσω λέξη από την κούραση…

100_0503

Εγώ πάντως μετά τον Δεκέμβρη έχω βρει λόγους για να είμαι αισιόδοξος.

Posted in: Uncategorized by anorthodox No Comments

Όχι ρε, ποιός στο’πε;

katrinalootingvsfinding2

Σώπα παιδί μου, ποιός σου είπε ότι ζούμε σε ρατσιστικό κόσμο; (Επίσης ποιός σου είπε ότι τα media ελέγχονται από πλούσιους λευκούς;)

Posted in: Uncategorized by anorthodox 4 Comments

Αν έρθεις μέσα, έχει φωτιά (ή Η άλλη μισή στη Ssangyong βρίσκεται)

ie001089101_std1

Εδώ και αρκετές μέρες, εκατοντάδες (μάλλον πρώην) εργαζόμενοι μιας αυτοκινητοβιομηχανίας στη Ssangyong της Νότιας Κορέας (της “πολιτισμένης”) έχουν αποκλειστεί και πολιορκούνται από χιλιάδες (κυριολεκτικά) γουρούνια. Γιατί; Γιατί τόλμησαν να έχουν άποψη για το αν θα χάσουν τη δουλειά τους και αντί να σκύψουν το κεφάλι και να μουρμουράνε για “πολιτεία” και “κοινωνική αδικία”, πήραν μπουκάλι και στουπί και κλειδώθηκαν μέσα στο εργοστάσιο που έτσι κι αλλιώς πέρναγαν όλη τους τη ζωή. Εδώ και πολλές μέρες τους λούζουν κυριολεκτικά με δακρυγόνα εμπλουτισμένα με καυστικές-τοξικές ουσίες για να τους κάψουν και να τους τυφλώσουν. Σήμερα, η σύγκρουση φτάνει την κορύφωση της. Οι μπάτσοι προσπαθούν να μπουν μέσα με εναέριες σκάλες και υποστήριξη ελικοπτέρων ενώ οι εργάτες προσπαθούν να τους κρατήσουν έξω με μολότωφ. Θα υπάρξουν σίγουρα πολλοί τραυματίες και μάλλον και νεκροί.

Από τη στιγμή που έμαθα και άρχισα να παρακολουθώ τον αγώνα τους και παρόλο που είμαι σίγουρος (όπως και οι ίδιοι πιστεύω) ότι στο τέλος θα λυγίσουν, ένα πράγμα μου έχει κάνει τη μεγαλύτερη εντύπωση και έχει κερδίσει τον θαυμασμό και το σεβασμό μου. Όταν πια θα λυγίσουν, δεν θα είναι το πύρινο πνεύμα τους που δεν θα μπορεί να υψωθεί, αλλά η καμμένη σάρκα τους που δεν θα μπορεί πια να σηκώσει τη μολότωφ.

Από μια πινακίδα των ελεύθερων-πολιορκημένων εργατών της Ssangyong στην οροφή κτιριού σε εμφανές σημείο: “Αν έρθετε μέσα, έχει φωτιά”

Πλήρης κάλυψη της κορύφωσης με εκτενές φωτογραφικό υλικό.

Posted in: Uncategorized by anorthodox 1 Comment

Μετραφράζοντας την επανάσταση, μέρος 2ο

Σαν συνέχεια στο πρηγούμενο πόστ, ανακοινώνω τη δημιουργία ενός συλλογικού (ελπίζω) εγχειρήματος. Στο wiki metafrasi.squat.gr θα ξεκινήσει σύντομα η διαδικασία συλλογικής μετάφρασης του κειμένου L’insurrection qui vientThe Coming Insurrection) γραμμένου από την Comité ΙnvisibleInvisible Committee). Ελπίζω να πετύχει σαν εγχείρημα και εύχομαι να μεταφραστεί και αυτό αλλά και άλλα πολλά κείμενα.

Posted in: Uncategorized by anorthodox 6 Comments

Μεταφράζοντας την επανάσταση

Με αφορμή ένα κείμενο-κάλεσμα (εδώ) που δημοσιεύτηκε πριν λίγο καιρό στο anarkismo.net το οποίο καλεί σε εντατικοποίηση της προσπάθειας μετάφρασης επαναστατικών κειμένων, θέλω να φέρω στην προσοχή της κοινότητας το κείμενο The coming insurrection (ή L’insurrection qui vient). Το κείμενο αυτό είναι απόρροια των γεγονότων στα προάστια του Παρισιού (ή και άλλων πραγμάτων). Γραμμένο στα γαλλικά (εδώ) και μεταφρασμένο ανώνυμα από την Invisible Committee στα αγγλικά (εδώ), είναι ένα πολύ έντονο κείμενο με σημαντικές προεκτάσεις για όλους μας.

Το κείμενο αυτό καθαυτό δεν είναι πολύ μεγάλο αλλά είναι αρκετά μεγάλο ώστε να είναι πολύ απαιτητική δουλειά για έναν άνθρωπο, αλλιώς θα αναλάμβανα μόνος μου τη μετάφραση του στα ελληνικά. Γι αυτό επικαλούμαι το αγωνιστικό σας συναίσθημα (και τις γνώσεις γαλλικών ή αγγλικών σας) και στέλνω ανοιχτή πρόσκληση σε όποιον θέλει να βοηθήσει να στήσουμε με τη βοήθεια του mediawiki.org ένα συλλογικό εγχείρημα για να μεταφραστεί και να είναι άμεσα διαθέσιμο το παραπάνω κείμενο στα ελληνικά.

Posted in: Uncategorized by anorthodox 8 Comments

Οξύμωρο

Τις προάλλες, στο blog μιας κομίστριας που παρακολουθώ, βρήκα ένα βιντεάκι από το TED. Για όσους δεν ξέρουν, το TED είναι μια πλατφόρμα τύπου συνέδριο όπου δίνονται ομιλίες και παρουσιάσεις για νεωτερισμούς πάσης φύσεως σε όλους τους τομείς. Το βίντεο αυτό λοιπόν, είναι η ομιλία ενός εργοστασιάρχη (Ray Anderson), κάποιοι ίσως τον αναγνωρίσουν από το ντοκυμαντέρ The Corporation, που αναγνώρισε ότι στην ούσια σκύλευε το πτώμα της γης τόσα χρόνια και αποφάσισε να κάνει κάτι για να το αλλάξει. Έχει μειώσει τις εκπομπές των εργοστασίων του δραστικά, ανακυκλώνει πρώτες ύλες κλπ. κλπ. Δεν θα κάνω τον κολαούζο, θα δείτε το βίντεο και θα μάθετε. Το παραθέτω…

YouTube Preview Image

… και συνεχίζω. Μαγευτικό, εξωτικό και ανυπέρβλητο. Να μπορούσαν να είναι όλοι οι βιομήχανοι έτσι, νοιώθω κάποιους να σκέφτονται. Μπορούν. Το ζήτημα είναι, άντε και έγιναν όλοι, θα αλλάξει κάτι; Αν δεχτούμε σαν δεδομένο, που αν έχουμε βασικές γνώσεις οικονομίας είναι, ότι για να βγαίνει κέρδος από μια επιχειρηματική δραστηριότητα κάποιος δεν αμοίβεται σε αντιστοιχία με το πόσο δούλεψε, τότε ο γλυκούλης κύριος βιομήχανος δεν είναι και πολύ διαφορετικός από τους υπόλοιπους. Ο καπιταλισμός είναι το μεγαλύτερο κόλπο-πυραμίδα που έγινε ποτέ, όσο πιο χαμηλά είσαι τόσο πιο πολλά χάνεις, όσο πιο ψηλά είσαι τόσο πιο πολλά κερδίζεις. Οπότε για να πειστώ ότι υπάρχουν και καλοί βιομήχανοι (κάτι σαν το καλοί μπάτσοι, εξ ου και ο τίτλος) θα ήθελα να μου πει ο κύριος “πρασινούλης” πόσους έχει απολύσει στα τελευταία χρόνια που “πρασινίζει” την εταιρεία του, τι μισθό δίνει στους υπόλοιπους, αν έχουν συνδικαλιστικό όργανο οι εργαζόμενοι του κλπ. κλπ. Γενικά καλό είναι να επαληθεύεται ότι υπάρχουν εναλλακτικές, έστω κι αν είναι για να μπορέσουμε να διώξουμε μερικές από τις αμφιβολίες που μας περιτριγυρίζουν. Αλλά μην περιμένουμε να μας σώσουν οι “από πάνω”. Το αφεντικό ό,τι χρώμα και να έχει, αφεντικό μένει. Σε εκμεταλλέυεται εξ ορισμού. Στ’αρχίδια μας αν στο μεταξύ έχει οικολογική συνείδηση.

Posted in: Uncategorized by anorthodox 2 Comments

Holy Virgin of the Barricades

Hail Mary, full of rage
Our Desire is with thee
Blessed art thou among women
and blessed is the fruit of thy womb,
Fire.
Holy Mary, Mother of Barricades,
pray for us free people,
now and at the hour of our life.
Posted in: Uncategorized by anorthodox No Comments

The Potentiality of Storming Heaven

http://www.youtube.com/view_play_list?p=5E158878F00FD27A

This is December in Athens motherfuckers.

Posted in: Uncategorized by anorthodox No Comments

Radio Pirate Artichoke: Puts the Jism in Syllogism

http://www.youtube.com/view_play_list?p=BD3CBA044AF1C159

Saint Dymphna, mother of Gheel

Occasionally, and it usually happens when I start losing hope for the human race, something happens or I find out something which makes me happy to be a member of this species. The same thing happened when I found out about Gheel. Gheel is a village in Antwerp, Belgium where instead of institutionalising mentally ill people, they integrate them. So, rather than locking them away where they can’t see them, they treat these people as the equals that they are. Enlighten yourselves here and here.
Posted in: Uncategorized by anorthodox No Comments