Φτιάξε καταστροφή

Από τα Bash Back! News

Posted in: Uncategorized by anorthodox 3 Comments

Ανάληψη ευθύνης (εις ουρανούς)

Έχουμε πόλεμο μην το γελάς μωρό μου, να μην αφήνεις το παράθυρο ανοιχτό. Δεν ξέρεις ποτέ τι μπορεί να μπει μεσά. Καμμιά σφαίρα αδέσποτη ή ακόμα και καμμιά δεσποτική.
Κάθε φορά που διαβάζω προκύρηξη, πρώτα χαίρομαι, μετά βαριέμαι και τέλος λυπάμαι. Χαίρομαι γιατί μ’ αρέσει που υπάρχουν άνθρωποι που δε συνήθισαν το κτήνος, που με τον [...]

Posted in: Uncategorized by anorthodox No Comments

Βγαίνοντας από το λούκι (μια αυτοκτονία σε τέσσερις πράξεις)

“Πόσοι αναρχικοί χρειάζονται για να αλλάξουν μια λάμπα; 102. Ένας να την αλλάξει, εκατό για αλληλεγγύη και ένας για στείρα κριτική.”
Το κίνημα:
Όταν ήμουν μικρός, και όλα αυτά που αισθανόμουν, δυστυχώς ή ευτυχώς, δεν είχαν λέξεις, άκουγα που και που τις λέξεις “επανάσταση”, “αγώνας” και “κίνημα”. Τώρα μαζί τους πολλές φορές ακούω και πυροβολισμούς σαν ηχητική [...]

Posted in: Uncategorized by anorthodox 1 Comment

Δεν υπάρχει ύποπτος, μόνο ένοχος υπάρχει…

Κάτι που μου ήρθε μέσω email:
«Την Τετάρτη 16 του Σεπτέμβρη,στις 9π.μ, στο 4ο Μονομελές Πλημμελειοδικείο (στο κτήριο 9 της πρώην Σχολής Ευελπίδων), καλούνται να δικαστούν γιά το αδίκηματης απείθειας κατά της αρχής τα μέλη της Επιτροπής Αγώνα γιά την προστασία του Πεδίου του Αρεως, Μαρίνα Βήχου, Θοδωρής Κοκκινάκης και Αχιλλέας Σαίντ. Οι τρεις κατηγορούμενοι είχαν [...]

Posted in: Uncategorized by anorthodox 2 Comments

Η αβάσταχτη καφρίλα της εξουσίας (ή πως μόνο ένας καπιτάλας μπορεί να σου κάνει μάθημα ηθικής)

Εδώ και κανά χρόνο, ασχολούμαι όποτε μπορώ με την SHAC και κυρίως συμμετέχω στην mailing list τους για να ασκήσουμε πίεση σε πελάτες, προμηθευτές κλπ. κλπ. της εταιρείας Huntingdon Life Sciences που βασανίζει ζώα σε επαγγελματικό επίπεδο κατά παραγγελία διαφόρων φαρμακοβιομηχανιών, μπας και καταφέρουμε και την κλείσουμε (κοντεύουμε η αλήθεια είναι). Έχω στείλει, μαζί με [...]

Posted in: Uncategorized by anorthodox No Comments

Το πάρκο (και η κατάληψη)

Μερικές από τις φωτογραφίες που πήρα το περασμένο Πάσχα από το πάρκο της Ναυαρίνου…

Και η αγαπημένη μου εικόνα, η γιαγιά Γκοτζίλα…

Και μια φωτό από την φανταστική κατάληψη στην πατησίων που πήγα μετά και δεν μπορούσα να αρθρώσω λέξη από την κούραση…

Εγώ πάντως μετά τον Δεκέμβρη έχω βρει λόγους για να είμαι αισιόδοξος.

Posted in: Uncategorized by anorthodox No Comments